Ekran nie zwiększy mocy grzejnika. On tylko zmniejsza ilość ciepła uciekającego przez ścianę. Realny zysk to kilka do kilkunastu procent w dobrze wykonanej instalacji, a nie połowa rachunku. Jeśli grzejnik jest przewymiarowany i tak grzeje mocno, efekt będzie mniejszy. Jeśli ściana jest słabo ocieplona, zysk będzie większy. Warto więc najpierw sprawdzić, czy problemem nie jest nieszczelne okno albo mostek termiczny w narożniku.

Okno nad wanną w bloku to najczęściej pozostałość po pierwotnym układzie z lat 70. i 80., gdzie łazienka sąsiadowała z kuchnią lub klatką schodową. Taki otwór ma zwykle od 40 do 60 cm szerokości, dolny parapet na wysokości 90–110 cm i skrzydło uchylne. Zanim cokolwiek zaplanujesz, sprawdź, czy okno da się uchylić przy zamkniętej wannie i czy parabola prysznica nie będzie sięgać szyby. Jeśli skrzydło otwiera się na zewnątrz, problemu nie ma. Jeśli do wnętrza — każda aranżacja musi uwzględnić jego zasięg, inaczej po pierwszym deszczu będziesz ocierać szybę po każdym prysznicu.

Na balkonie w bloku panują warunki zbliżone do stepu: silny wiatr, odbicia ciepła od ściany, szybkie przesuszanie podłoża. Sprawdzą się rośliny odporne, takie jak lawenda, rozmaryn, trawy ozdobne, żurawki i bluszcze. Nie sadź roślin cieniolubnych w pełnym słońcu — będą marnieć i wyglądać na zaniedbane. Donice ustaw na podstawkach z kółkami, żeby móc je przesuwać przy sprzątaniu i myciu. Podłoże wymieszaj z perlitem albo keramzytem, bo sama ziemia uniwersalna z worka zbija się w twardą bryłę.

Trzy realne scenariusze zamiast improwizacji Pierwszy to wąska wanna wolnostojąca przesunięta w głąb pomieszczenia — okno zostaje odkryte, a pod nim staje tylko półka na kosmetyki. Drugi to wanna wbudowana w zabudowę z płytek, z parapetem przedłużonym do jej krawędzi; wtedy okno pełni funkcję doświetlenia i musi mieć szybę nieprzezroczystą od dołu. Trzeci to rezygnacja z wanny na rzecz brodzika niskiego, ustawionego pod oknem, z deską montowaną na zawiasach nad brodzikiem. Każdy z tych wariantów wymaga innego prowadzenia instalacji — szczególnie odpływu, który w bloku rzadko da się przesunąć dalej niż kilkanaście centymetrów od pionu.

Decyzję podejmij w kolejności: najpierw sprawdź równość ścian i nośność stropu, potem wybierz typ płytki, a na końcu format i wzór. Gres w małej łazience z płyty wygrywa nie dlatego, że jest modny, ale dlatego że wybacza błędy podłoża i nie wymaga impregnacji. Ceramika będzie dobrą opcją, jeśli sam kładziesz i akceptujesz częstsze fugowanie. Kamień zostaw na wypadek, gdy masz pewne, równe podłoże i wentylację mechaniczną.

Kurz to główny wróg remontu w zamieszkanym mieszkaniu. Zamknij drzwi do kuchni, jeśli są, uszczelnij je taśmą malarską, a szpary pod drzwiami zabezpiecz folią. Otwory wentylacyjne w innych pomieszczeniach zakryj, ale nie na głucho — wentylacja musi działać. Meble z pozostałych pokoi przykryj folią, a podłogi w przedpokoju wyłóż tekturą lub grubą folią. Po każdym dniu prac zamiataj na mokro i przecieraj powierzchnie, zamiast czekać do końca. Zalegający pył wnika w tkaniny i elektronikę, a jego usuwanie po wszystkim zajmuje więcej czasu niż codzienne sprzątanie.

Remont kuchni bez wyprowadzki jest możliwy, ale wymaga planowania odwrotnego niż zwykle. Zamiast ustalać, kiedy zaczynasz, ustal najpierw, kiedy kuchnia musi być znów w pełni sprawna. Od tej daty odejmij dni na wykonanie poszczególnych prac i dodaj bufor na niespodzianki. Dopiero potem zamawiaj ekipy i materiały. Najczęstszy błąd to start bez terminu końca — wtedy remont rozciąga się tygodniami, a domownicy jedzą na kolanie.

Przed zakupem wanny ustaw na podłodze taśmę malarską w obrysie planowanego montażu i sprawdź, czy skrzydło okna się otwiera. Sprawdź też, czy klamka nie koliduje z deską lub baterią — to najczęstsze źródło frustracji. Jeśli chcesz zachować okno jako źródło światła, wybierz szybę mleczną i roletę montowaną na ramie, a nie na ścianie. Kiedy decydujesz się na zabudowę, zostaw rewizję przy odpływie — w bloku każde zatkanie oznacza kucie płytek, jeśli nie ma dojścia.

Najtrudniejszy moment to pierwszy sezon. Po dwóch–trzech tygodniach od montażu przejrzyj wszystkie połączenia: śruby, nity, liny i zaczepy. Wiatr poluzowuje to, czego nie sprawdzono. Jeśli osłona zaczyna drgać, nie dokręcaj jej na siłę — dodaj punkt mocowania albo skróć przęsło. Lepiej mieć mniej osłonięty balkon niż konstrukcję, która przy wichurze zagraża ludziom na dole.

Zanim cokolwiek zniknie ze ścian, ustaw tymczasową kuchnię w innym pomieszczeniu. Sprawdza się stół, na nim płyta indukcyjna na przedłużaczu z osobnego obwodu, czajnik, kilka garnków i zlew zastępczy — miska z odpływem do wiadra. Warto też spakować naczynia i produkty w oznaczone pudła, tak aby przez najgorszy okres korzystać tylko z jednej skrzynki. Typowy błąd to zostawienie wszystkiego na miejscu „na wszelki wypadek". Kurz osiada na każdym otwartym przedmiocie, a przenoszenie ich z kąta w kąt wydłuża pracę ekipie.