Nie można zapomnieć o strefie relaksu, która w pokoju młodzieżowym jest równie ważna jak miejsce do nauki. Tutaj kanapa z funkcją spania dawała możliwość odpoczynku w ciągu dnia, a wieczorem zamieniała się w wygodne łóżko. Położyłam na niej kilka poduszek w różnych kształtach i kolorach, które dodawały przytulności. Do tego dywan o średnim runie, bo łatwo go odkurzyć, a jednocześnie jest miękki dla stóp. Na ścianie zawiesiłam tablicę korkową, gdzie nastolatek przypinał zdjęcia, plakaty i notatki. To prosty sposób na personalizację przestrzeni bez konieczności wiercenia dziur w ścianach. Gdy przychodzili znajomi, wszyscy siadali na podłodze na poduchach i pufach, które można było schować pod biurkiem. Dzięki temu pokój stawał się centrum towarzyskim bez zagracania.

Najważniejsza zasada przy wyborze płytek to ich praktyczność w codziennym użytkowaniu. Jeśli masz małą łazienkę, gdzie prysznic sąsiaduje z umywalką, unikaj płytek o bardzo chropowatej fakturze. Owszem, matowe wykończenie jest modne i nie widać na nim smug po wodzie, ale za to zbiera tłuszcz i mydliny. Zamiast tego postaw na płytki łazienkowe z delikatnym połyskiem lub satynowe. Sprawdzą się też modele imitujące beton z drobnym, płaskim ziarnem. W moim ostatnim projekcie użyłam takich w kolorze gołębim i po roku użytkowania klientka przyznała, że myje je raz w tygodniu bez szorowania.

Łazienka w stylu prowansalskim to największe wyzwanie, bo łatwo przesadzić z falbankami i koronkami. Ja postawiłam na prostotę: umywalka na blacie z naturalnego kamienia, bateria w kolorze starego mosiądzu i lustro w ręcznie rzeźbionej ramie. Płytki położone tylko do połowy ściany, reszta pomalowana farbą odporną na wilgoć w odcieniu bladej lawendy. Na podłodze terakota w kolorze terakoty, która na dodatek maskuje kurz. Prysznic bez brodzika, z odpływem liniowym – w małej łazience to oszczędność miejsca. Ręczniki tylko lniane, szorstkie w dotyku, ale szybko schną. Na parapecie słoik z gałązkami lawendy i mydło w płynie w ceramicznej pompce. Żadnych plastikowych butelek ani metalowych pojemników.

Największym wyzwaniem okazał się salon, który miał być jednocześnie jadalnią i sypialnią dla gości. W typowej prowansalskiej willi jest miejsce na przestronną sofę z poduchami i dwa fotele, ale w moich 38 metrach musiałam kombinować. Postawiłam na kanapę z funkcją spania, która w dzień służy jako wygodne siedzisko do czytania, a wieczorem rozkłada się na posłanie. Wybrałam model z tapicerką welurową w kolorze musztardy – ten materiał świetnie znosi codzienne użytkowanie, a przy tym dodaje ciepła. Poduszki w lnianych poszewkach w paski i krata dopełniają prowansalskiego klimatu. Ważne, żeby kanapa nie była zbyt masywna – nogi z surowego drewna i delikatne oparcie sprawiają, że mebel nie przytłacza wnętrza. Do tego lekki stolik kawowy z rattanu i kosz na drewno, choć kominek mam tylko elektryczny.

Stajesz przed wyzwaniem urządzenia pokoju dla nastolatka i wiesz, że to nie będzie łatwe. Małe metraże w blokach z lat 90. potrafią dać popalić, a lista potrzeb jest długa: biurko do nauki, miejsce na spotkania z przyjaciółmi, a do tego strefa relaksu. Moje pierwsze zlecenie dotyczyło pokoju o powierzchni 12 metrów kwadratowych dla chłopaka, który uwielbiał grać na gitarze i zapraszać kolegów na noc. Zaczęliśmy od rzutu pomieszczenia i listy rzeczy, bez których nie mógł funkcjonować. Okazało się, że największym problemem nie był brak miejsca na łóżko, ale kompletny brak przestrzeni do przechowywania pościeli i sezonowych ubrań. Wtedy po raz pierwszy sięgnęłam po łóżko z pojemnikiem na pościel i to był strzał w dziesiątkę. Pojemnik okazał się tak pojemny, że zmieściły się tam nie tylko kołdry i poduszki, ale też zapasowe prześcieradła i dwa zimowe swetry.

Zastanawiasz się nad remontem łazienki i stajesz przed regałami pełnymi płytek? To jedno z tych wyzwań, które potrafi przytłoczyć nawet osobę z praktyką w aranżacji wnętrz. Pamiętam swoją pierwszą łazienkę w bloku z wielkiej płyty - zaledwie 3,5 metra kwadratowego. Wybrałam wtedy płytki łazienkowe z drobnym, wypukłym wzorem, bo wydawały mi się ciekawe. Po miesiącu żałowałam każdej złotówki. W zagłębieniach osadzał się kurz i kamień, a czyszczenie szczoteczką do zębów nie wchodziło w grę przy codziennym pośpiechu. Dlatego dziś zdradzę ci kilka konkretnych trików, które pozwolą uniknąć podobnych wpadek.

W sypialni, która w moim przypadku to wydzielona wnęka, postawiłam na stelaz listwowy pod materacem piankowym, który unosi łóżko nad ziemią. Dzięki optycznie lżejszej konstrukcji pokój wydaje się większy. Nad łóżkiem zawiesiłam dwa wiszące klosze na długich kablach, które opadają nisko nad poduszkami. Dają one ciepłe, skupione światło, idealne do wieczornego relaksu. Nie używałam lampy sufitowej, bo w małej przestrzeni tworzyłaby zbyt duży kontrast. Zamiast tego całą ścianę za wezgłowiem podświetliłam delikatną listwą LED, co dodało głębi i sprawiło, że pokój stał się wizualnie większy.